Στο μάθημα ήταν γενικά αδιάφορος, καθώς κύρια ασχολία του ήταν να συνθέτει λατρευτικά τραγούδια, να τα αντιγράφει και να τα μοιράζει στους συμμαθητές του. Μια μέρα, ένας δάσκαλος ανακάλυψε ότι ο μικρός Σάτυα δεν έγραφε αυτά που εκείνος υπαγόρευε στους μαθητές εκείνη την ώρα και εξοργίστηκε. "Να σηκωθούν όρθιοι όσοι δεν σημειώνουν αυτά που λέω", είπε. Μόνο ο μικρός Σάτυα σηκώθηκε. Στην ερώτηση του καθηγητή του για ποιο λόγο δεν σημείωνε, ο μικρός είπε: "Κύριε, γιατί να τα γράψω; Αφού έχω καταλάβει τι λέτε. Ρωτήστε με ότι θέλετε και θα σας απαντήσω σωστά". Η υπερηφάνεια του δασκάλου όμως θίχτηκε και τον διέταξε να σταθεί πάνω στην καρέκλα του μέχρι το μεσημέρι και το τέλος του σχολείου. Οι συμμαθητές περίλυποι είδαν το μικρό Σάτυα να υπακούει σιωπηλός στην τιμωρία.
Όταν χτύπησε το κουδούνι και ήρθε η ώρα να φύγει εκείνος ο δάσκαλος για να έρθει ο επόμενος κάτι φάνηκε να μην πηγαίνει καλά. Ο "τιμωρός" δάσκαλος δεν σηκωνόταν από την καρέκλα, παρόλο που ο επόμενος δάσκαλος μπήκε στην αίθουσα. Τότε ο πρώτος αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι είχε "κολλήσει" για κάποιο ανεξήγητο λόγο και δεν μπορούσε να σηκωθεί. Τα χάχανα των μαθητών ενίσχυσαν την υποψία ότι η τιμωρία του Σάτυα έφταιγε για όλα αυτά και ο δάσκαλος αναγκάστηκε να του ζητήσει να κατέβει από την θέση του. Ο Σάτυα το έκανε και αυτοστιγμεί "λύθηκαν τα μάγια" και μπόρεσε ο καθηγητής να σηκωθεί! Αργότερα ο Μπάμπα εξομολογήθηκε ότι δεν το έκανε από κανενός είδους θυμό, παρά μόνο για να προετοιμάσει τα μυαλά των ανθρώπων για την αποκάλυψη της Αποστολής και της Ταυτότητάς του.
Ο μικρός Σάτυα ήταν επίσης ενάντιος σε κάθε είδους άθλημα ή παιχνίδι που προκαλούσε πόνο ή βία. Δεν επέτρεπε στους φίλους του να παρακολουθούν τον ετήσιο αγώνα με κάρα που τα έσερναν αγελάδες, γιατί εμπεριείχαν βίαιες πρακτικές κατά των ζώων. Το ίδιο ίσχυε και για θέαματα με αιχμάλωτες αρκούδες ή κοκκορομαχίες.
Όταν ερχόταν στην περιοχή ένας περιοδεύων κινηματογράφος, αυτό αποτελούσε σπουδαίο γεγονός για όλους, εκτός από τον Σάτυα που καθόταν σπίτι, επειδή οι ταινίες παρουσίαζαν για εκείνον μόνο διεφθαρμένα ιδανικά, εκχυδαίιζαν τους θεούς και κατέστρεφαν τη μουσική. Και στο μέλλον ο Μπάμπα παρέμεινε αυστηρός κριτής των τεχνών, ειδικά της λογοτεχνίας και του φιλμ, που εσκεμμένα σέρνουν τα ιδανικά στη λάσπη, για το χρηματικό κέρδος.
Στην ηλικία των δέκα, ο Σάτυα σχημάτισε με τους φίλους του μια ομάδα θρησκευτικών παραστάσεων, τραγουδιών (Μπάτζανς) και χορών. Δίδασκε τους συμμετέχοντες διάφορα τραγούδια και ύμνους από την ινδουιστική παράδοση και άρχισαν να δίνουν παραστάσεις που ενθουσιάσαν και μάγεψαν τους χωρικούς. Επίσης, σε κάποια τραγούδια έκανε για πρώτη φορά αναφορά σε κάποιον Σάι Μπάμπα του Σίρντι, τον οποίο οι χωριανοί δεν είχαν ξανακούσει και παραξενεύτηκαν. Το όνομα "Μπάμπα" τους παρέπεμπε σε Μουσουλμάνους αγίους και αναρωτιόντουσαν πού μπορεί να το είχε ακούσει ο μικρός Σατυαναράγιανα. Το μόνο που ήξεραν ήταν ότι σε κάθε παράσταση ένιωθαν την Παρουσία του Θεού ανάμεσά τους.
Όταν κάποτε ξέσπασε μια επιδημία χολέρας στην περιοχή, το Πουταπάρτι δεν είχε κανένα απολύτως θύμα. Αυτό οι χωρικοί το απέδωσαν στη δράση της θεατρικής ομάδας του Σάτυα και έτσι η φήμη του εξαπλώθηκε σε μεγάλη έκταση. Τα γύρω χωριά άρχισαν να του ζητούν να κάνει κι εκεί παραστάσεις. Και σε εκείνα τα χωριά τα ονόματα Σίρντι και Σάι ήταν πρωτάκουστα.
Ο μικρός Σάτυα όμως συμμετείχε και σε παραστάσεις της αντίστοιχης θεατρικής ομάδας των ενηλίκων του χωριού, όπου γνώριζε μεγάλη φήμη και ο πατέρας του. Η ερμηνεία του παιδιού σαν μικρού Κρίσνα ενθουσίασε τους πάντες. Ειδικά ο χορός του έδινε την αίσθηση ότι τα πόδια του δεν ακουμπούσαν τη γη, αλλά αιωρούνταν! Σιγά σιγά οι ρόλοι του μικρού πολλαπλασιάζονταν, και πολλές φορές έπαιζε πάνω από ένα ρόλους στην ίδια παράσταση για να ικανοποιήσει το κοινό. Η φήμη του ως ερμηνευτή θείων δραματουργιών εξαπλώθηκε γρήγορα.
- Από το βιβλίο "Sathyam Sivam Sundaram" Part I του N. Kasturi
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου